Chciałem odejść

Kasacja w Sądzie Najwyższym odrzucona. Przegrana Andrzeja Jasiłka w Sądzie Apelacyjnym. Mimo to burmistrz Okonka nie składa broni

29 lutego Sąd Apelacyjny odrzucił skargę burmistrza Andrzeja Jasiłka na działanie zastępcze wojewody. Oznacza to, że sąd uznał, iż postępowanie wojewody stwierdzające wygaśnięcie mandatu burmistrza Okonka, było uzasadnione. Wojewoda musiał wkroczyć, bowiem Rada Miejska Okonka, mimo, że było to jej obowiązkiem, nie odwołała Andrzeja Jasiłka ze sprawowanej funkcji. Wcześniej, 23 lutego Sąd Najwyższy odrzucił kasację prawomocnego wyroku, uznającego Andrzeja Jasiłka kłamcą lustracyjnym.

Wydawać by się mogło, że burmistrz Okonka wyczerpał wszystkie prawne możliwości, aby w dalszym ciągu pełnić funkcję burmistrza Okonka. Okazuje się, że jednak nie.

- Przyznam się, że planowałem złożyć z dniem 1 marca rezygnację. Jednak sporo osób namawiało mnie, żebym tego nie robił. Przemyślałem wszystko i postanowiłem walczyć dalej – zwierza się Andrzej Jasiłek.

Jak przyznaje, wśród namawiających go do pozostania, byli również radni rady miejskiej, którzy uznali, że pod znakiem zapytania stanęłaby w takim razie reforma finansów gminy, a tylko program naprawczy jest w stanie zmienić sytuację.

- Wiem, że różni ludzie zarzucają mi, że siedzę na stołku tylko dla pieniędzy, ale chciałbym podkreślić, że po zmniejszeniu dobrowolnym pensji o trzydzieści pięć procent, teraz zarabiam nieco ponad cztery tysiące. Będąc przewodniczącym rady powiatu, nauczycielem, miałem zdecydowanie więcej. Po prostu chcę rozpoczęte reformy doprowadzić do końca – zapewnia burmistrz.

Co dalej? Od orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu Andrzej Jasiłek miał siedem dni na wystąpienie o pisemne uzasadnienie, sąd ma na to 14 dni. Po jego otrzymaniu ma on trzydzieści dni na złożenie kasacji do Najwyższego Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Od złożenia poprzedniej kasacji do orzeczenia minęło 7 miesięcy. Ile będzie w tym wypadku, trudno powiedzieć. Zanosi się na to, że burmistrz Andrzej Jasiłek będzie żyć w niepewności przynajmniej do jesieni.

Ryszard Mikietyński