Nie pieszczoszki, a grubaski

"Dobrze wyglądających" dzieci jest wokół nas coraz więcej. Ok. 20% przedszkolaków waży za dużo, 12% z nich ma nadwagę, a 7,5% cierpi na otyłość

Problemowi niezdrowego odżywiania wśród maluszków czoła zdecydowały się stawić Małgorzata Krause oraz Anna Jasnowska z Zespołu Szkół Rolniczych. Obie panie z pomocą uczniów „Rolniczaka”, którzy zgodzili się wystąpić w roli aktorów, przygotowały przedstawienie edukacyjne dotyczące właśnie złych nawyków żywieniowych i zaproponowały złotowskim przedszkolom współpracę. Pierwsza inscenizacja, zresztą bardzo entuzjastycznie przyjęta, odbyła się w placówce nr 2.
[[reklama]]
Chora babcia, chory wilk
Maluchy miały okazję obejrzeć przedstawienie o czerwonym kapturku, jednak jego scenariusz znacząco różnił się od tego tradycyjnego, znanego nam z baśni Charles"a Perraulta. Co prawda przed maluchami pojawili się babcia, wilk, gajowy i oczywiście dziewczynka z koszyczkiem, jednak perypetie, których byli uczestnikami zupełnie nie przystawały do tych wszystkim nam znanych. Staruszka weszła bowiem w komitywę z wilkiem i nakłaniała mamę czerwonego kapturka by pakowała dziewczynce do koszyczka tłuste, kaloryczne produkty oraz słodycze, którymi następnie dzieliła się z wilkiem. Efekt był łatwy do przewidzenia: złe samopoczucie, bóle brzucha i wizyta doktora, który zalecił zdrową dietę.

Przedstawienie było żywą promocją zdrowego stylu życia i aktywności fizycznej. Trzeba jednak pamiętać, że bez pomocy rodziców żadne inscenizacje nie są wstanie skłonić maluchów do tego, by zamiast po batonika, wyciągały one rękę po jabłko.

Zauważmy problem
Jak twierdzą M. Krause i A. Jasnowska, by maluchy mogły być zdrowsze, zmienić się musi przynajmniej kilka rzeczy. Po pierwsze rodzice powinni zrozumieć, że „pulchny brzdąc” to nie to samo co „brzdąc z nadwagą i otyłością”. Po drugie nie powinni oni zbyt często ulegać swoim pociechom i (nawet dla świętego spokoju) nie kupować im na okrągło słodyczy. Zwłaszcza, że rodzicom (z oczywistych względów) bardzo trudno jest zauważyć granicę pomiędzy tym kiedy dziecko jeszcze dobrze wygląda, a kiedy już zaczyna mieć problem z wagą. Sytuacja bardzo szybko wymyka się spod kontroli. Obfite posiłki, zbyt dużo dostarczanej organizmowi energii, która nie jest wydatkowana, podjadanie między posiłkami i paczka chipsów przed telewizorem – droga do otyłości jest krótka.

Dlatego bardzo ważna jest nie tylko zmiana nawyków żywieniowych, ale też skłonienie maluszków do regularnej aktywności ruchowej. Nie chodzi oczywiście o to by zmuszać dzieci do joggingu, lecz o to, by proponować im zajęcia sportowe w formie zabawy, a wtedy na pewno chętnie wezmą w nich udział.

Otyłe dzieci – smutne dzieci
Zbędne kilogramy mają na dzieci zły wpływ. Trzeba zwrócić uwagę na to, że maluchy chodzące do przedszkola równie często co starszaki spotykają się z dyskryminacją ze strony kolegów. Zdarza się, że tak samo krytyczni bywają wobec nich dorośli. Ich samopoczucie – ze względu na odtrącenie i przezwiska (wszyscy wiemy, że małe dzieci potrafią być bardzo uszczypliwe) – zaczyna się więc pogarszać. Z czasem maluchy zaczynają czuć się źle same ze sobą, dlatego o wiele trudniej przychodzi im nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami, a to może mieć swoje konsekwencje w dorosłym życiu.

Jeśli chodzi o wymiar fizyczny – wydawać by się mogło, że młody organizm bez problemu poradzi sobie ze skutkami niewłaściwej diety. Nic bardziej mylnego – co się odwlecze to nie uciecze. Do typowych zaburzeń spowodowanych złym odżywianiem należą m.in.: zbyt szybkie tempo wzrastania i dojrzewania, wysoki poziom cholesterolu, cukrzyca, stłuszczenie wątroby i kamica żółciowa. Rzadziej występujące powikłania to nadciśnienie, guzy mózgu, bezdechy w czasie snu oraz powikłania ortopedyczne.

Dbajmy więc o to by nasze dziecko było zdrowe. Nikt nie każe nam od razu przewracać swojego życia do góry nogami – można zacząć od małych kroczków: nie przesalajmy potraw, nie kupujmy słodzonych soków i sztucznie barwionych napojów, bezwartościowych odżywczo chrupek oraz słodyczy. A przynajmniej te zakupy ograniczmy.

We współpracy z M. Krause i A. Jasnowską
P. Koplin